| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
روزی تعدادی از آدمخواران با پارتی بازی در شرکتی بزرگ استخدام می شوند به این شرط که کسی رو نخورند... بعد از مدتی همون کس که براشون پارتی شده بود اومد پیش رییس آدمخواران و گفت: «شما نظافت چی رو ندیدین؟؟؟» و بعد رفت... رییس آدمخواران رو به دوستاش کرد و گفت:« بسه دیگه... رییس رو خوردین کسی نفهمید معاون رو خوردین کسی نفهمید چرا دیگه نظافت چی رو خوردین که همه بفهمن؟؟؟؟ » نتیجه: رییس و همدستاش در ایران هیچ نقشی در روند فعالیت ها ندارند....!!!! متاسفم |
|
+ نوشته شده در
88/07/05ساعت 0:6 توسط رز |
|
|
من از عقرب نمی ترسم ولی از نیش می ترسم من از گرگی که رفته در لباس میش میترسم بسی خوردم فریب نارفیقی ها در این دنیای دون پرور فدای همت بیگانگانم من ولی از خویش می ترسم ز بس که بی وفایی و دو رنگی دیده ام از مردم نامرد چنان آهوی وحشی بیابان از پس و از پیش می ترسم هر آن کس را که گفتم با تو یارم بار خود بر دوش من بگذاشت ز دشمن نیست پروایی من از یار منافق کیش می ترسم گله از دشمنم نبود اگر چه خون من ریزد من از قلبی که در راه رفاقت گشته است دلریش می ترسم بهر هر کس یا علی گفتم نبرد آنرا به پایانش من از یاری که باشد بی وفا از دشمنم هم بیش می ترسم.
|
|
+ نوشته شده در
88/04/22ساعت 22:46 توسط رز |
|
|
در مجالي كه برايم باقيست باز همراه شما مدرسه اي مي سازيم كه در آن همواره اول صبح به زباني ساده مهر تدريس كنند و بگويند خدا خالق زيبايي و سراينده عشق آفريننده ماست مهربانيست كه ما را به نكويي دانايي زيبايي و به خود مي خواند جنتي دارد نزديك، زيبا و بزرگ دوزخي دارد-به گمانم- كوچك و بعيد در پي سودايي ست كه ببخشد ما را و بفهماندمان ترس ما بيرون از دايره رحمت اوست
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
87/09/17ساعت 22:38 توسط رز |
|
|
خداحافظ همین حالا همین حالا که من تنهام خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده ست نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده ست خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا خداحافظ خداحافظ خداحافظ همین حالا خداحافظ
|
|
+ نوشته شده در
87/08/19ساعت 18:54 توسط رز |
|
|
شمع جمع شاپرکهایی رضا
|
|
+ نوشته شده در
87/08/17ساعت 16:33 توسط رز |
|
|
اي دوست،اي مسافر اقليم هاي دور! آيا به عمر خويش_ يك روز ديده اي_ يك مرغ سر بريده كه به هر سو دونده است؟ يك مرغ سر بريده كه جان مي دهد به بيم؟ يك مرغ سر بريده كه در خون تپنده است؟
آن لحظه اي كه «برزخ مرگ است و زندگي»_ آن لحظه را چه نام نهي؟مرگ؟ مرگ محض؟ نه اين گمان ،خطاست آن مرغك دونده ،در آن لحظه «زنده» است آن «مرگ محض» نيست_ زيرا نشان مرگ _ آرامش و سكون نوازش دهنده است.
آن لحظه را چه نام نهي؟«زندگي»؟دريغ! كي زندگيست آن؟ در «زندگي» نشانه اميد و آرزوست در«زندگي» نشاط دل و موج خنده است.
اي دوست ،اي رفيق! آن مرغ سر بريده ي در مرگ و زندگي_ جنبنده اي كه پنجه به خون ميكشد: منم! آن لحظه ها كه پنجه نگارين شود به خون نامش نه زندگيست،كه جانيست كه مي كَنم هر سو سموم مرگ_ در شوره زار زندگي من وزنده است.
اين نيست زندگي جنبيدنيست در دل تابوت خويشتن گر زندگيست اين_ در آن، چرا اميد نماند،آرزو نماند؟ نامش نه زندگيست_ اين كوره راه عمر، كه راهي كشنده است. رنج است ،رنج زيستن من، نه زندگي زيرا روان من_ هر لحظه بي گناه_ در چنگ تيز ِجانوارن ِدرنده است...
|
|
+ نوشته شده در
87/08/16ساعت 14:11 توسط رز |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
87/08/05ساعت 21:42 توسط رز |
|
تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ... تنهايي را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد... |
|
+ نوشته شده در
87/07/21ساعت 22:49 توسط رز |
|
|
شاگردي از استادش پرسيد: عشق چيست؟
هنگام عبور از گندومزار، به ياد داشته كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني؟
و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ ! هر چه جلو مي رفتم، خوشه هاي پرپشت تر مي ديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندمزار رفتم.
داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي!
اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم .
|
|
+ نوشته شده در
87/07/18ساعت 14:5 توسط رز |
|
|
نفر مردن. ولي اگه يه نفر توي بيمارستانهاي امريكا مرگ مشكوكي داشته باشه دره بيمارستان رو تخته مي كنن تا تكليف معلوم بشه.
ويلچر مرده ولي هيچ پرستار و هيچ دكتري نفهميده.
ولي برعكس در امريكا مسلمون كمه ولي اسلام واقعي اونجاست. مگه اسلام نگفته به همديگه كمك كنين توي امريكا خيرين زياده برا مثال يه خير مياد يه زن و شوهر پير رو براي يه هفته به مسافرت مي فرسته و توي اين يه هفته به بازسازي خونه اونا مي پردازه كجاي ايران يه همچين خبراييه اسممون هم مسلمونه مثلا يارو يه هفته تو خونش مرده ولي هيچ كي خبردار نميشه تازه از بويي كه اومده فهميدن يكي اينجا مرده.
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
87/07/06ساعت 15:54 توسط رز |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندها |
|
شوق انتظار هر چی بخوای پیدا میشه یه وبلاگ پر از کدهای جاوا حضور سبز اس ام اس 2 ایران «وبلاگ كامپيوتر و اينترنت»~salar Gilak دومین رز يه وبلاگ پر سر و صدا گل نرگس ترفندستان |
|
RSS
|
عیدتون مبارک
به اوج دل نشاندمت به رهگذار زندگي ... زمانه كه شود خزان تويي بهار زندگي... قسم به پاكي دلت كه دل ز تو نمي كنم... كه تكيه گاه من تويي در اين حصار زندگي
بين روياي شبانه جست و جو ميكنم ... نرگس عشق مني هر لحظه بويت مي كنم...برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد...اي گل ناز بهاري آرزويت ميكنم...دوستت دارم ولي من با تمام غصه ها... خويش را قرباني يك تار مويت مي كنم
در سينه دلم گم شد تهمت به كه بندم...غير از تو كسي راه در اين خانه ندارد
وقتي دلت تنگ شد ...وقتي چشات تر شد... وقتي ديگه نبود كسي...بدون كه اينجا هست كسي ... كه تو واسش همه كسي
ايران تنها جاييه كه توي يكي از بيمارستانهاش در عرض دو ماه 65